Nurullah Genç Yağmur Şiiri Sacit Onanın Sesinden Sesli Şiir Dinle

Nurullah Genç - Yağmur Şiiri - Sacit Onan'ın Sesinden, Sesli Şiir Dinle

Nurullah Genç - Yağmur NaaTı

Sacit Onan'ın Sesinden

Sesli Şiir Dinle

Yağmur

Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur 

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından 

Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur 

Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından 

Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat 

En müstesna doğuşa hamiledir kainat 

Yıllardır boz bulanık suları yudumladım 

Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları 

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım 

Hasretin alev alev içime bir an düştü 

Değişti hayel köşküm, gözümde viran düştü 

Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde 

Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü 

İhtiyar cübbesinden kan süzülür Nebi'nin 

Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla 

Mehtabını düşlerken o mühür sahibinin 

Sarsılır Ebu Kubeys kovulmuş feryatlarla 

Evlerin arasına dikilir yesil bayrak 

Yeryüzü avaredir, yapayalnız ve kurak 

Zaman, ayaklarımda tükendi adım adım 

Heyûla, bir ağ gibi ördü rüyalarımı 

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydim 

Yağmur, gülsenimize sensiz, baldiran düştü 

Düşmanlik içimizde; dostluklar yaban düştü 

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe 

Her sayfaya talihsiz binlerce kurban düştü 

Bir güzide mektuptur, çağlarin ötesinden 

Ulaşır intizarın yaldızlı sabahına 

Yayılır o en büyük mustu, pazartesinden 

Beyazlik dokunmuştur gecenin siyahina 

Susuzluktan dudağı çatlayan gönüllerin 

Sükutu yar, sevinci dualar kadar derin 

Çaresiz bir takvimden yalnızlığa gün saydım 

Bir cezir yaşadım ki, yaşanmamiş, mazide 

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydim 

Sensiz, kaldırımlara nice güzel can düştü 

Yarılan göğsümüzden umutlar bican düştü 

Yağmur, kaybettik bütün hazinesini ceddin 

En son, avucumuzdan inci ve mercan düştü 

Melekler sağnak sağnak gülümser maveradan 

Gümüş ibrik taşıyan zümrüt gagalı kuşlar 

Mutluluk nağmeleri işitirler Hiradan 

Bir devrim korkusuyla halkalanır yokuşlar 

Bir bebeğin secdeye uzanırken elleri 

Paramparça, ateşler sahinin hayalleri 

Keşke bir gölge kadar yakınında dursaydım 

O mücella çehreni izleseydim ebedi 

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım 

Sarardı yeşil yaprak; dal koptu; fidan düştü 

Baykuşa çifte yalı; bülbüle zindan düştü 

Katil sinekler deldi hicabın perdesini 

İstiklal boşluğunda arılar nadan düştü 

Dolaşan ben olsaydım Save'nin damarında 

Tablosunu yapardim yıkılan her kulenin 

Ebedi aşka giden esrarlı yollarında 

Senden bir kıvılcımın, süreyya bir şulenin 

Tarasaydım bengisu fışkıran kakülünü 

On asırlık ocağın savururdum külünü 

Bazen kendine aşık deli bir fırtınaydım 

Fırtınalar önünde bazen bir kuru yaprak 

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım 

Sensizlik depremiyle hancı düştü; han düştü 

Mazluma sürgün evi; zalime cihan düştü 

Sana meftun ve hayran, sana ram olanlara 

Bir bela tünelinde ağır imtihan düştü 

Badiye yaylasında koklasaydım izini 

Kefenimi biçseydi Ebva'da esen rüzgar 

Seninle yıkasaydım acılar dehlizini 

Ne kaderi suçlamak kalırdı ne intihar 

Üstüne pırıl pırıl damladığın bir kaya 

Bir hurma çekirdeği tercihimdir dünyaya 

Suskunluğa dönüştü sokaklarda feryadım 

Tereddüt oymak oymak kemirdi gururumu 

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım 

Haritanın en beyaz noktasına kan düştü 

Kırıldı adaletin kılıcı; kalkan düştü 

Mahkumlar yargılıyor; hakimler mahkum şimdi 

Hakların temeline sanki bir volkan düştü 

Firakınla kavrulur çölde kum taneleri 

Ahuların içinde sevdan akkor gibidir 

Erdemin, bereketin doldurur haneleri 

Sensiz hayat toprağın sırtında ur gibidir 

Şemsiyesi altında yürürsün bulutların 

Sensiz, yükü zehirdir en güzel imbatların 

Devlerin esrarını aynalara sorsaydım 

Çözülürdü zihnimde buzlanmış düşünceler 

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım 

Sensiz, tutunduğumuz dallardan yılan düştü 

İlkin karardı yollar, sonra heyelan düştü 

Güvenilen dağlara kar yağdi birer birer 

Sensizlik diyarından püsküllü yalan düştü 

Yağmur, duysam içimin göklerinden sesini 

Yağarsın; taşlar bile yemyeşil filizlenir 

Yıldırımlar parçalar çirkefin gövdesini 

Sel gider ve zulmetin çöplüğü temizlenir 

Yağmur, bir gün kurtulup çağın kundaklarından 

Alsam, ölümsüzlüğü billur dudaklarından 

Madeni arzuların ardında seyre daldım 

Küflü bir manzaranın çürüyen güllerini 

Senin için görülen bir düş de ben olsaydim 

Şehirler kabus dolu; köylere duman düştü 

Tersine döndü her şey sanki; asuman düştü 

Kırık bir kayık kaldı elimizde, hayali 

Hazindir ki; dertleri asmaya umman düştü 

Ayrılığın bağrımda büyüyen bir yaradır 

Seni hissetmeyen kalp, kapısız zindan olur 

Sensiz doğrular eğri; beyaz bile karadır 

Sesini duymayanlar girdabında boğulur 

Ana rahminde ölür sensizlikten bir cenin 

Şaşkınlığa açılır gözleri, görmeyenin 

Saatlerin ardında hep kendimi aradim 

Bir melal zincirine takıldı parmaklarım 

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım 

Sensiz, ufuklarıma yalancı bir tan düştü 

Sensiz kıtalar boyu uzayan vatan düştü 

Bir kölelik ruhuna mahkum olunca gönül 

Yüzyıllardır dorukta bekleyen sultan düştü 

Ay gibisin; güneşler parlıyor gözlerinde 

Senin tutkunla mecnun geziyor güneş ve ay 

Her damla bir yıldızı süslüyor göklerinde 

Sümeyra'yı arıyor her damlada bir saray 

Tohumlar ve iklimler senindir; mevsim senin 

Mekanın fırçasında solmayan resim senin 

Yağmur, birgün elimi ellerinde bulsaydım 

Güzellik şahikası gülümserdi yüzüme 

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım 

Tavanı çöktü aşkın; duvarlar üryan düştü 

Toplumun gündemine koyu bir isyan düştü 

İniltiler geliyor doğudan ve batıdan 

Sensizlikten bozulan dengeye ziyan düştü 

Islaklığı sanadır ahımın, efgahımın 

İçimde hicranınla tutuşuyor nağmeler 

Sendendir eskimeyen cevheri efkarımın 

Nazarın ok misali karanlıkları deler 

Bu değirmen seninle dönüyor; ahenk senin 

Renkleri birbirinden ayıran mihenk senin 

Bir hüzün ülkesine gömülüp kaldı adım 

Kapanıyor yüzüme aralanan kapılar 

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım 

Yağmur, sayrılığıma seninle derman düştü 

Beynimin merkezine ölümsüz ferman düştü 

Silindi hayalimden bütün efsunu ömrün 

Bir dönüm noktasında aklıma Rahman düştü 

Nefsinle yeniden çizilecek desenler 

Çehreler yepyeni bir degişim geçirecek 

Aydınlığa nurunla kavuşacak mahzenler 

Anneler çocuklara hep seni içirecek 

Yağmur, seninle biter susuzluğu evrenin 

Sana mü'mindir sema; sana muhtaçtır zemin 

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım 

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın 

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım 

Kardeşler arasında heyhat, su-i zan düştü 

Zedelendi sağduyu; körleşen iz'an düştü 

Şarrkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın 

İnsanlık bahçemize sensizlik hazan düştü 

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım 

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım 

Dokunduğun küçük bir nakiş da ben olsaydım 

Sana sırılsıklam bir bakiş da ben olsaydım 

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım 

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım 

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım 

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım 

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım 

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım 

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım 

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım 

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın 

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım

Nurullah Genç

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Fuzuli Su Kasidesi Harun Yıldızın Sesinden Sesli Şiir Dinle

Fuzuli - Su Kasidesi - Harun Yıldız'ın Sesinden - Sesli Şiir Dinle

Fuzuli - Su Kasidesi

Harun Yıldız'ının Sesinden

Sesli Şiir Dinle

Divan Şiiri

Sözleri Açıklamalı:

Su Kasidesi

Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su 

Kim bu denlü dutuşan odlara kılmaz çâre su 

(Ey göz! Gönlümdeki (içimdeki) ateşlere göz yaşımdan 

su saçma ki, bu kadar (çok) tutuşan ateşlere su fayda 

vermez.) 

Âb-gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem 

Yâ muhît olmış gözümden günbed-i devvâra su 

(Şu dönen gök kubbenin rengi su rengi midir; yoksa 

gözümden akan sular, göz yaşları mı şu dönen gök 

kubbeyi kaplamıştır, bilemem..) 

Zevk-ı tîğundan aceb yoh olsa gönlüm çâk çâk 

Kim mürûr ilen bırağur rahneler dîvâra su 

(Senin kılıca benzeyen keskin bakışlarının zevkinden 

benim gönlüm parça parça olsa buna şaşılmaz. Nitekim 

akarsu da zamanla duvarda, yarlarda yarıklar meydana 

getirir.) 

Vehm ilen söyler dil-i mecrûh peykânun sözin 

İhtiyât ilen içer her kimde olsa yara su 

(Yarası olanın suyu ihtiyatla içmesi gibi, benim 

yaralı gönlüm de senin ok temrenine, ok ucuna benzeyen 

kirpiklerinin sözünü korka korka söyler.) 

Suya virsün bâğ-bân gül-zârı zahmet çekmesün 

Bir gül açılmaz yüzün tek virse min gül-zâra su 

(Bahçıvan gül bahçesini sele versin (su ile 

mahvetsin), boşuna yorulmasın; çünkü bin gül bahçesine 

su verse de senin yüzün gibi bir gül açılmaz.) 

Ohşadabilmez gubârını muharrir hattuna 

Hâme tek bahmahdan inse gözlerine kara su 

(Hattatın beyaz kâğıda bakmaktan, kalem gibi, 

gözlerine kara su inse (kör olsa, kör oluncaya kadar 

uğraşsa yine de) gubârî (yazı)sını, senin yüzündeki 

tüylere benzetemez. ) 

Ârızun yâdıyla nem-nâk olsa müjgânum n'ola 

Zayi olmaz gül temennâsıyla virmek hâra su 

(Senin yanağının anılması sebebiyle kirpiklerim 

ıslansa ne olur, buna şaşılır mı? Zira gül elde etmek 

dileği ile dikene verilen su boşa gitmez.) 

Gam güni itme dil-i bîmârdan tîgun dirîğ 

Hayrdur virmek karanu gicede bîmâra su 

(Gamlı günümde hasta gönlümden kılıç gibi keskin olan 

bakışını esirgeme; zira karanlık gecede hastaya su 

vermek hayırlı bir iştir.) 

İste peykânın gönül hecrinde şevkum sâkin it 

Susuzam bir kez bu sahrâda menüm-çün ara su 

(Gönül! Onun ok temrenine benzeyen kirpiklerini iste 

ve onun ayrılığında duyduğum hararetimi yatıştır, 

söndür. Susuzum bu defa da benim için su ara.) 

Men lebün müştâkıyam zühhâd kevser tâlibi 

Nitekim meste mey içmek hoş gelür hûş-yâra su 

(Nasıl sarhoşa şarap içmek, aklı başında olana da su 

içmek hoş geliyorsa, ben senin dudağını özlüyorum, 

sofular da kevser istiyorlar.) 

Ravza-i kûyuna her dem durmayup eyler güzâr 

Âşık olmış galibâ ol serv-i hoş-reftâra su 

(Su, her zaman senin Cennet misâli mahallenin 

bahçesine doğru akar. Galiba o hoş yürüyüşlü, hoş 

salınışlı; serviyi andıran sevgiliye aşık olmuş.) 

Su yolın ol kûydan toprağ olup dutsam gerek 

Çün rakîbümdür dahı ol kûya koyman vara su 

(Topraktan bir set olup su yolunu o mahalleden 

kesmeliyim, çünkü su benim rakibimdir, onu o yere 

bırakamam.) 

Dest-bûsı ârzûsıyla ger ölsem dostlar 

Kûze eylen toprağum sunun anunla yâra su 

(Dostlarım! Şayet onun elini öpme arzusuyla ölürsem, 

öldükten sonra toprağımı testi yapın ve onunla 

sevgiliye su sunun.) 

Serv ser-keşlük kılur kumrî niyâzından meger 

Dâmenin duta ayağına düşe yalvara su 

(Servi kumrunun yalvarmasından dolayı dikbaşlılık 

ediyor. Onu ancak suyun eteğini tutup ayağına düşmesi 

(yalvarıp aracı olması bu dikbaşlılığından) 

kurtarabilir.) 

İçmek ister bülbülün kanın meger bir reng ile 

Gül budağınun mizâcına gire kurtara su 

(Gül fidanı bir hile ile (meşhur gül ve bülbül 

efsanesindeki gibi yine) bülbülün kanını içmek 

istiyor; bunu engelleyebilmek için suyun gül 

dallarının damarlarına girerek gül ağacının mizacını 

değiştirmesi gerekir.) 

Tıynet-i pâkini rûşen kılmış ehl-i âleme 

İktidâ kılmış târîk-i Ahmed-i Muhtâr'a su 

(Su Hz. Muhammed'in (s.a.v) yoluna uymuş (ve bu hâli 

ile) dünya halkına temiz yaratılışını açıkça 

göstermiştir.) 

Seyyid-i nev-i beşer deryâ-ı dürr-i ıstıfâ 

Kim sepüpdür mucizâtı âteş-i eşrâra su 

(İnsanların efendisi, seçme inci denizi (olan Hz. 

Muhammed'in s.a.v) mucizeleri kötülerin ateşine su 

serpmiştir.) 

Kılmağ içün tâze gül-zârı nübüvvet revnakın 

Mu'cizinden eylemiş izhâr seng-i hâra su 

(Katı taş, Peygamberlik gül bahçesinin parlaklığını 

tazelemek için (ve onun) mucizesinden dolayı su 

meydana çıkarmıştır.) 

Mu'cizi bir bahr-ı bî-pâyân imiş âlemde kim 

Yetmiş andan min min âteş-hâne-i küffara su 

(Hz. Peygamberimiz'in mûcizeleri dünyada uçsuz 

bucaksız bir deniz gibi imiş ki, ondan (o 

mucizelerden), ateşe tapan kâfirlerin binlerce 

mâbedine su ulaşmış ve onları söndürmüştür.) 

Hayret ilen barmağın dişler kim itse istimâ 

Barmağından virdügin şiddet günü Ensâr'a su 

(Mihnet günü Ensâr'a parmağından su verdiğini (bir 

mucize olarak parmağından su akıttığını) kim işitse 

hayret ile (şaşa kalarak) parmağını ısırır.) 

Dostı ger zehr-i mâr içse olur âb-ı hayât 

Hasmı su içse döner elbette zehr-i mâra su 

(Dostu yılan zehri içse (bu zehir onun dostu için) âb- 

ı hayat olur. Aksine düşmanı da su içse (o su, 

düşmanına) elbette yılan zehrine döner.) 

Eylemiş her katreden min bahr-ı rahmet mevc-hîz 

El sunup urgaç vuzû içün gül-i ruhsâra su 

(Abdest (almak) için el uzatıp gül (gibi olan) 

yanaklarına su vurunca (sıçrayan) her bir su 

damlasından binlerce rahmet denizi dalgalanmıştır.) 

Hâk-i pâyine yetem dir ömrlerdür muttasıl 

Başını daşdan daşa urup gezer âvâre su 

(Su ayağının toprağına ulaşayım diye başını taştan 

taşa vurarak ömürler boyu, durmaksızın başıboş gezer.) 

Zerre zerre hâk-i dergâhına ister sala nûr 

Dönmez ol dergâhdan ger olsa pâre pâre su 

(Su, onun eşiğinin toprağına zerrecikler halinde ışık 

salmak (orayı aydınlatmak) ister. Eğer parça parça da 

olsa o eşikten dönmez.) 

Zikr-i na'tün virdini dermân bilür ehl-i hatâ 

Eyle kim def-i humâr içün içer mey-hâra su 

(Sarhoşlar içkiden sonra gelen bat adrysını gidermek 

için nasıl su içerlerse, günahkârlar da senin na'tının 

zikrini dillerinde tekrarlamayı (dertlerine) 

derman bilirler.) 

Yâ Habîballah yâ Hayre'l beşer müştakunam 

Eyle kim leb-teşneler yanup diler hemvâra su 

(Ey Allah'ın sevgilisi! Ey insanların en hayırlısı! 

Susamışların (susuzluktan dudağı kurumuşların) yanıp 

dâimâ su diledikleri gibi (ben de) seni özlüyorum.) 

Sensen ol bahr-ı kerâmet kim şeb-i Mi'râc'da 

Şebnem-i feyzün yetürmiş sâbit ü seyyâra su 

(Sen o kerâmet denizisin ki mi'râc gecesinde feyzinin 

çiyleri sabit yıldızlara ve gezegenlere su ulaştırmış.) 

Çeşme-i hurşîdden her dem zülâl-i feyz iner 

Hâcet olsa merkadün tecdîd iden mimâra su 

(Kabrini yenileyen (tamir eden) mimara su lazım olsa, 

güneş çeşmesinden her an bol bol saf, tatlı ve güzel 

su iner.) 

Bîm-i dûzah nâr-ı gam salmış dil-i sûzânuma 

Var ümîdüm ebr-i ihsânun sepe ol nâra su 

(Cehennem korkusu, yanık gönlüme gam ateşi salmış, 

(ama) o ateşe, senin ihsan bulutunun su serpeceğinden 

ümitliyim.) 

Yümn-i na'tünden güher olmış Fuzûlî sözleri 

Ebr-i nîsândan dönen tek lü'lü şeh-vâra su 

(Seni övmenin bereketinden dolayı Fuzûlî'nin (alelâde) 

sözleri, nisan bulutundan düşüp iri inciye dönen su 

(damlası) gibi birer inci olmuştur.) 

Hâb-ı gafletden olan bîdâr olanda rûz-ı haşr 

Eşk-i hasretden tökende dîde-i bîdâra su 

(Kıyamet günü olduğu zaman, gaflet uykusundan uyanan 

düşkün (yahut aşık) göz, (sana duyduğu) hasretten su 

(gözyaşı) döktüğü zaman,) 

Umduğum oldur ki rûz-ı haşr mahrûm olmayam 

Çeşm-i vaslun vire men teşne-i dîdâra su 

(O mahşer günü, güzel yüzüne susamış olan bana vuslat 

çeşmenin su vereceğini, beni mahrum bırakmayacağını 

ummaktayım.)

Fuzuli

-------------------------------------------------------------seslisiirvakti-------------------------------------------------------

Bu Sayfanın Son Sözü Yada Dizesi Üstad Necip Fazıl'dan Gelsin

GÜZEL ŞEY

Ölüm güzel şey; budur perde ardından haber.

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?.. 

Necip Fazıl Kısakürek(1977)

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Şeyh Galip NaaT Müseddes Natı Şerifi Nebevî

Şeyh Galip - NaaT (Müseddes Na'tı Şerif-i Nebevî)

Şeyh Galip - Müseddes Na'tı Şerif-i Nebevî
NaaT
Sesli Şiir Dinle

Müseddes Na'tı Şerif-i Nebevî

Sultan-ı rûsül şâh-ı mümeccedsin efendim 

Bî-çârelere devlet-i sermedsin efendim

Divân-i ilâhide ser-âmedsin efendim

Menşur-ı “le-amrük”le müeyyedsin efendim

.

Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammedsin efendim

Hak’dan bize sultân-ı müeyyedsin efendim

.

Hutben okunur minber-i iklim-i bekâda 

Hükmün tutulur mahkeme-i rûz-ı cezâda

Gülbank-i kudümün çekilir arş-ı Hudâ’da

Esmâ-i şerifin anılır arz ü semâda

.

Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammed’sin efendim

Hak’dan bize sultân-ı müeyyedsin efendim

.

Ol dem ki velilerle nebîler kala hayrân 

“Nefsi” deyü dehşetle kopa cümleden efgân

Ye’s ile usâtın ola ahvâli perişân 

Destur-ı şefaâtla senindir yine meydân

.

Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammed’sin efendim

Hak’dan bize sultân-ı müeyyedsin efendim

.

Bir gün ki dalup bahr-ı gama fikrete gittim 

İlden yitürüp kendümi bî-hodlıga yitdim

İşyânım anıp âkıbetimden hazer etdim

Bu matlaı yâd eyledi bir seyyîd işittim

.

Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammed’sin efendim

Hak’dan bize sultân-ı müeyyedsin efendim

.

Ümmideyiz ye’s ile âh eylemeyiz biz

Sermaye-i imanı tebâh eylemeyiz biz

Babın koyup agyâre penâh eylemeyiz biz

Bir kimseye sâyende nigâh eylemeyiz biz

.

Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammed’sin efendim

Hak’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim

.

Bîçâredir ümmetlerin isyânına bakma 

Dest-i red urup hasret ile dûzaha yakma 

Rahm eyle aman âteş-i hicrânına yakma 

Ez-cümle kulun Gâlib-i pür-cürmü bırakma

.

Sen Ahmed ü Mahmud u Muhammed’sin efendim

Hak’dan bize sultan-ı müeyyedsin efendim

.

Şeyh Galib

Biz Seni Görmeden Sevdik Ya Resulallah

İncele !