Mehmet Akif Ersoy İstiklal Marşı Serdar Tuncerin Sesinden

Mehmet Akif Ersoy - İstiklal Marşı - Serdar Tuncer'in Sesinden

Serdar Tuncer'in Sesinden

İstiklâl Marşı

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

O benim milletimin yıldızıdır parlayacak!

O benimdir, o benim milletimindir ancak!

Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!

Kahraman ırkıma bir gül... ne bu şiddet, bu celâl?

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal.

Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklal.

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım;

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

Garbın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar.

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imânı boğar,

'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar?

Arkadaş, yurduma alçakları uğratma sakın;

Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.

Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın,

Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

Bastığın yerleri 'toprak' diyerek geçme, tanı!

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

Sen şehid oğlusun, incitme, yazıktır, atanı.

Verme, dünyâları alsan da bu cennet vatanı.

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan, şühedâ!

Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.

Rûhumun senden İlahî, şudur ancak emeli:

Değmesin ma' bedimin göğsüne nâ-mahrem eli!

Bu ezanlar-ki şehâdetleri dinin temeli-

Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.

O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım.

Her cerîhamdan, İlâhî, boşanıp kanlı yaşım;

Fışkırır  rûh-ı mücerred gibi yerden na'şım;

O zaman yükselerek arşa değer belki başım!

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl!

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.

Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl;

Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet,

Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklâl!

Mehmet Akif Ersoy

İncele !

Aşık Kul Nesimi Semah İbrahim Sadrinin Sesinden Sesli Şiir

Aşık Kul Nesimi - Semah - İbrahim Sadri'nin Sesinden Sesli Şiir

Aşık Kul Nesimi - Semah

İbrahim Sadri'nin Sesinden

Sesli Şiir Dinle

Şiirin Sözleri:

Canım erenlere kurban

Serim meydanda meydanda

İkrarım ezelden kadim

Canım meydanda meydanda

Yanarım yoktur dumanım

Gönlümde yoktur gümanım

Al malım bağışla canım

Varım meydanda meydanda

Kellem koltuğuma aldım

Kan ettim kapına geldim

Ettiğime pişman oldum

Darım meydanda meydanda

Münkir rakipden kaçın

Müminim hülle don biçin

Ben bülbülüm bir gül için

Zarım meydanda meydanda

Gerçek olan olur gani

Gani olan olur veli

Nesimiyem yüzün beni

Derim meydanda meydanda

Aşık Kul Nesimi

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Erdem Beyazıt Ölüm Risalesi Kendi Sesinden

Erdem Beyazıt - Ölüm Risalesi - Kendi Sesinden

Erem Beyazıt - Ölüm Risalesi

Kendi Sesinden

Sesli Şiir Dinle

Ölüm Risalesi

Damla damla oluşuyor hayat 

Ölüm kımıl kımıl 

Duymak kolay 

Anlatmak değil 

Her an 

Farkındayım 

Az az öldüğümün 

Bilincindeyim doğan ayın 

Eriyen karın akan suyun 

Ve usul usul tükenen zamanın 

Tekrarlayıp duruyor saat 

Vakit te mahluktur 

Vakit te mahluktur 

İşliyor kalbim 

Eskiyor saçlarım 

Ve gözlerimin en ince hücreleri 

Okuyorum hayatı 

Toprağın üstünden çok 

Altındakilerle var olduğunu 

Toprak 

Ölüme aç 

Ölüme muhtaç 

Hayat 

Ölüm muhakkak 

Ve ölüm mutlak 

Tek kapısıdır ölümsüzlüğün 

Ölümle tanıştıktan sonra anladım 

Sadece bir kimlik belgesi olduğunu yaşamanın 

Kesitler 

Mahlukta devinen 

Gürül gürül bir ırmaktır ölüm 

Babalar ölür 

Dolaşır eli ölümün 

Saçlarında anaların oğulların 

Analar ölür 

Kök salar hasret yüreklere 

'Bir evlat pir olsa da' 

O zaman anlar ancak neymiş öksüzlük 

Oğullar ölür 

Bir kafes olur ölüm 

Ana kalbi bir kuştur 

Azad kabul etmez 

Sevgililer ölür 

Bir hicret olur ölüm 

Bir sıla 

Mesela arkadaşlar 

Arkadaşlıklar vardır okullarda 

Bakarsın biri gelmez bir gün 

Ve artık hiç gelmeyecektir 

Simsiyah bir gölge düşmüştür adeta 

Bahçeye koridorlara sınıflara 

Bir fısıltı dolaşır dudaklarda 

Kimi kirpikleri ıslak 

Çökmüş bahçenin tenha bir yerine 

Elinde bir çöp resmini çizer toprağa 

Anıların 

Kimileri öbek öbek toplanıp 

Çaresizliği dile getirirler anlamsız sözcüklerle 

-Nasıl olur daha dün beraberdik 

-Salıncakta İki Kişi'yi izlemiştik daha dün nasıl olur 

-Geçen pazar kırlarda dolaşmıştık 

''Göçmen kuşlar yerli kuşlardan daha mutlu olmalılar 

Hayatı dolu dolu yaşıyorlar'' demişti unutamıyorum 

Sonra bir mezarlıkta Bir çukurun başında 

Bir kapının ağzında 

Herkez susar 

Konuşur ölüm 

Ve sürer hayat. 

Bazan bir tekerlek altında 

Ansızın gelir ölüm 

Apansız biter sınav 

Bir elektrik kesilmesi gibi 

Kesilir tulu emel 

Bazan ölüm vardır 

Ölümden önce gelir 

Mesela bir hapishanede bir hücrede yaşanır 

Sorular hep yanıtsız kalır orada 

Sadece konuşan rüyalardır 

Yahut hayaller suskun duvarlarda 

Gözler kabul eder parmaklar kabul eder 

Ama beyin hep umuttan yanadır 

Bazan akan bir film şeridinin 

Tek kare donan bir fotoğrafı gibidir 

Ölüm 

Karşıda bir manga asker 

Gözler namluların karanlık ağızlarını görmez de 

Takılıp kalır masmavi gökyüzünde 

Asılıp kalmış bembeyaz bir buluta 

Ölümden uzak ölümler vardır 

Gazete ilanlarında rastlanılan 

Dünyaya bağlılığın zavallı 

Ve muannit 

Bir belgesidir 

Daha çok kalanlara ait. 

Bir de bir örümcek ağının ortasına düşmüş 

Bir sineğin titrek bacaklarında seyretmiştim ölümü 

Ölümler vardır: 

Can kuş gibi uçar gider 

Bir martının süzülüp 

Kaybolması gibi maviliklerde 

Bir Portre 

Engin sakin berrak bir denize 

Uçsuz bir kumsaldan ağır ağır 

Nasıl yürürse insan 

Sokrates öyle yürüdü ölüme 

Tilmizleri ağlaşırken 

O vasiyet ediyordu: 

-Asklepyos'a bir horoz borçluyuz 

Unutmayınız. 

Ne tuhafsınız dostlar 

Güçsüz kadınlar gibi ağlaşmak niye 

Yükselmek varken ölümsüzlüğe 

İnancına sahip olmak 

İnsan olmanın şartı 

Kölelikler içinde en onulmaz kölelik 

Hayatın ölümcül yanına 

Takılıp kalmak değil mi? 

İlkin ayaklarında duydu Sokrates 

Zehirin soğukluğunu 

Ve yavaş yavaş ölüm 

Yükseldi göğsüne çenesine 

Dudaklarında donan son bir tebessümle 

Bir işaret taşı da böylece 

Sokrates dikmiş oldu ölüme 

Ölümün Sesi 

Ölümden bir işaret var her şeyde 

Ölümün sesini duyuyorum şarkılarda türkülerde: 

-Kışlanın önünde redif sesi var 

Namluların ucunda ölümün sesi! 

-Bir ay doğdu geceden oy oy 

Karanlığın ağzında ölümün sesi! 

-Erzurum dağları kan ile boran 

Vadilerin koynunda ölümün sesi 

-Ezo gelin durmuş bakar yollara 

Umudun ardında ölümün sesi! 

-Bir ihtimal daha var 

Umuddan da öte ölümün sesi! 

Kendi Ölümüme Ait Bir Deneme 

Bir gün öleceğim biliyorum 

Bunu her an ölür gibi biliyorum 

Anamın yüreğinde bir kor 

Ölene dek sönmeyecek bir ateş 

Kımıldanıp duracak hep 

Karım bomboş bulacak dünyayı 

-N'olurdu birlikte ölseydik, deyip duracak 

Oysa insan yalnız ölür 

Ama o olmayacak dualarla teselli arayacak 

Kızlarımın gırtlaklarında bir düğüm 

Bir süre kaçacaklar insanlardan 

Boşluğa düşmüş gibi bir duygu içlerinde 

Sonunda onlar da kabullenecekler öylesine 

Ölümüme en çabuk dostlarım alışacaklar 

-Yaşayıp gidiyorduk yahu 

Ne vardı acele edecek! 

Diyecekler 

Biliyorum yaklaşıyoruz her an 

Biliyorum oruçlu doğar insan 

Ölümün iftar sofrasına 

Son Söz 

Ve zaman döne döne 

Gelmişti başlangıç noktasına 

İlk yaratılış düğümüne 

Mahlukatın var olduğu 

Yüzüsuyu hürmetine 

Evrenin Efendisinin 

Kavuşmak vakti gelmişti sevgilisine. 

Hayatın menbaı 

Merhametin son durağı 

Madeni, muhabbet ocağının 

Ateşler içindeydi 

Yatağında. 

İltica etmişti sanki Kainat 

Kutsal tenine 

Hayata şafak olan alnında 

Ter taneleri 

Her biri insanlık çilesinden 

Bir haberdi sanki 

Bir an oldu 

Aralandı gözleri 

Sonsuzu kuşatan bakışları 

Süzdü ciğerparesi Fatıma'yı 

Süzdü tek tek çevresindeki 

Can dostlarını 

Kıpırdadı dudakları, dedi: 

-Ebu Bekir kıldırsın namazı 

Sonra daldı daldı uyandı 

Son defa aralandı 

Bakışları 

Yöneldi bir noktaya 

Karar kıldı bir noktada 

Ve dedi: 

-Merhaba ey refik-i ala! 

Olacak oldu 

Akıllar kamaştı 

Kalpler tutuştu 

Feryat ve figan gökleri tuttu 

Çekti kılıcını Faruk olan 

Sıçradı orta yere: 

-Kim derse ''O öldü'', öldürürüm! 

Ayrılık ateşinden 

Ateşin şiddetinden 

Sanki bendler çözülmüş 

Felekler çökmüştü 

Şuur tutuşmuş 

Akıl iflas etmişti. 

Sonra Sıddıyk olan 

Yetişti geldi 

Baktı baktı yatağında hareketsiz yatan sevgiliye 

Mağarada arkadaşına Hicrette yoldaşına 

Sonra baktı çevresine 

Mahşerden önce mahşer hali yaşayan 

Ashabına 

Aline 

Ebu Bekir dedi: 

-Ey nas, susun! 

Kim ki Resulullaha tapmaktadır 

Bilsin ki Resul ölmüştür 

Kim ki Allaha tapmaktadır 

Bilsin ki Allah ölmez 

Hayy ve Layemuttur 

Ey nas, susun! 

''İnna Lillah ve inna ileyhi raciun'' 

Sonra eğildi sevgilinin yüzüne 

Sürdü bulutlanmış gözlerini 

O güzellikler ülkesine 

Baktı baktı ve dedi: 

-Hayatında güzeldin 

Ölümünde güzelsin 

Öldün 

Bir daha ölmeyeceksin

Erdem Beyazit

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Paulo Neruda Amber Kenan Işık ın Sesinden

Paulo Neruda - Amber - Kenan Işık 'ın Sesinden

Paulo Neruda - Amber

Kenan Işık'ın Sesinden

Sesli Şiir Dinle

AMBER

Uykun

Uykumda dinlensin bir tanem

Aşk, acı, iş dinlensin...

Görünmeyen çarkları üstünde dönen gecede

Uyumuş amber gibi safsın bana sarılıp

Başka kimse düşlerimde uyumayacak aşkım

Gideceksin, birlikte gideceğiz zamanın suyunda...

Ayım, güneşim, ölümsüzüm

Karanlıkta, yanımda senden başka hiçbir kadın yolcuya yer yok

Ellerin açılmış bileklerin narin,

Amaçsız tatlı işaretler indi avuçlarından

İki gri kanat gibi yumuldu gözlerin

Örsün yazgılarını gece, rüzgar ve dünya

Ben senin içinde yalnızca beni götüren o suyun

Sensiz rüyandan başka hiçbir şey olamam ben

Pablo Neruda

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Nurullah Genç Yağmur Şiiri Sacit Onanın Sesinden Sesli Şiir Dinle

Nurullah Genç - Yağmur Şiiri - Sacit Onan'ın Sesinden, Sesli Şiir Dinle

Nurullah Genç - Yağmur NaaTı

Sacit Onan'ın Sesinden

Sesli Şiir Dinle

Yağmur

Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur 

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından 

Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur 

Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından 

Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat 

En müstesna doğuşa hamiledir kainat 

Yıllardır boz bulanık suları yudumladım 

Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları 

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım 

Hasretin alev alev içime bir an düştü 

Değişti hayel köşküm, gözümde viran düştü 

Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde 

Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü 

İhtiyar cübbesinden kan süzülür Nebi'nin 

Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla 

Mehtabını düşlerken o mühür sahibinin 

Sarsılır Ebu Kubeys kovulmuş feryatlarla 

Evlerin arasına dikilir yesil bayrak 

Yeryüzü avaredir, yapayalnız ve kurak 

Zaman, ayaklarımda tükendi adım adım 

Heyûla, bir ağ gibi ördü rüyalarımı 

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydim 

Yağmur, gülsenimize sensiz, baldiran düştü 

Düşmanlik içimizde; dostluklar yaban düştü 

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe 

Her sayfaya talihsiz binlerce kurban düştü 

Bir güzide mektuptur, çağlarin ötesinden 

Ulaşır intizarın yaldızlı sabahına 

Yayılır o en büyük mustu, pazartesinden 

Beyazlik dokunmuştur gecenin siyahina 

Susuzluktan dudağı çatlayan gönüllerin 

Sükutu yar, sevinci dualar kadar derin 

Çaresiz bir takvimden yalnızlığa gün saydım 

Bir cezir yaşadım ki, yaşanmamiş, mazide 

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydim 

Sensiz, kaldırımlara nice güzel can düştü 

Yarılan göğsümüzden umutlar bican düştü 

Yağmur, kaybettik bütün hazinesini ceddin 

En son, avucumuzdan inci ve mercan düştü 

Melekler sağnak sağnak gülümser maveradan 

Gümüş ibrik taşıyan zümrüt gagalı kuşlar 

Mutluluk nağmeleri işitirler Hiradan 

Bir devrim korkusuyla halkalanır yokuşlar 

Bir bebeğin secdeye uzanırken elleri 

Paramparça, ateşler sahinin hayalleri 

Keşke bir gölge kadar yakınında dursaydım 

O mücella çehreni izleseydim ebedi 

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım 

Sarardı yeşil yaprak; dal koptu; fidan düştü 

Baykuşa çifte yalı; bülbüle zindan düştü 

Katil sinekler deldi hicabın perdesini 

İstiklal boşluğunda arılar nadan düştü 

Dolaşan ben olsaydım Save'nin damarında 

Tablosunu yapardim yıkılan her kulenin 

Ebedi aşka giden esrarlı yollarında 

Senden bir kıvılcımın, süreyya bir şulenin 

Tarasaydım bengisu fışkıran kakülünü 

On asırlık ocağın savururdum külünü 

Bazen kendine aşık deli bir fırtınaydım 

Fırtınalar önünde bazen bir kuru yaprak 

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım 

Sensizlik depremiyle hancı düştü; han düştü 

Mazluma sürgün evi; zalime cihan düştü 

Sana meftun ve hayran, sana ram olanlara 

Bir bela tünelinde ağır imtihan düştü 

Badiye yaylasında koklasaydım izini 

Kefenimi biçseydi Ebva'da esen rüzgar 

Seninle yıkasaydım acılar dehlizini 

Ne kaderi suçlamak kalırdı ne intihar 

Üstüne pırıl pırıl damladığın bir kaya 

Bir hurma çekirdeği tercihimdir dünyaya 

Suskunluğa dönüştü sokaklarda feryadım 

Tereddüt oymak oymak kemirdi gururumu 

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım 

Haritanın en beyaz noktasına kan düştü 

Kırıldı adaletin kılıcı; kalkan düştü 

Mahkumlar yargılıyor; hakimler mahkum şimdi 

Hakların temeline sanki bir volkan düştü 

Firakınla kavrulur çölde kum taneleri 

Ahuların içinde sevdan akkor gibidir 

Erdemin, bereketin doldurur haneleri 

Sensiz hayat toprağın sırtında ur gibidir 

Şemsiyesi altında yürürsün bulutların 

Sensiz, yükü zehirdir en güzel imbatların 

Devlerin esrarını aynalara sorsaydım 

Çözülürdü zihnimde buzlanmış düşünceler 

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım 

Sensiz, tutunduğumuz dallardan yılan düştü 

İlkin karardı yollar, sonra heyelan düştü 

Güvenilen dağlara kar yağdi birer birer 

Sensizlik diyarından püsküllü yalan düştü 

Yağmur, duysam içimin göklerinden sesini 

Yağarsın; taşlar bile yemyeşil filizlenir 

Yıldırımlar parçalar çirkefin gövdesini 

Sel gider ve zulmetin çöplüğü temizlenir 

Yağmur, bir gün kurtulup çağın kundaklarından 

Alsam, ölümsüzlüğü billur dudaklarından 

Madeni arzuların ardında seyre daldım 

Küflü bir manzaranın çürüyen güllerini 

Senin için görülen bir düş de ben olsaydim 

Şehirler kabus dolu; köylere duman düştü 

Tersine döndü her şey sanki; asuman düştü 

Kırık bir kayık kaldı elimizde, hayali 

Hazindir ki; dertleri asmaya umman düştü 

Ayrılığın bağrımda büyüyen bir yaradır 

Seni hissetmeyen kalp, kapısız zindan olur 

Sensiz doğrular eğri; beyaz bile karadır 

Sesini duymayanlar girdabında boğulur 

Ana rahminde ölür sensizlikten bir cenin 

Şaşkınlığa açılır gözleri, görmeyenin 

Saatlerin ardında hep kendimi aradim 

Bir melal zincirine takıldı parmaklarım 

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım 

Sensiz, ufuklarıma yalancı bir tan düştü 

Sensiz kıtalar boyu uzayan vatan düştü 

Bir kölelik ruhuna mahkum olunca gönül 

Yüzyıllardır dorukta bekleyen sultan düştü 

Ay gibisin; güneşler parlıyor gözlerinde 

Senin tutkunla mecnun geziyor güneş ve ay 

Her damla bir yıldızı süslüyor göklerinde 

Sümeyra'yı arıyor her damlada bir saray 

Tohumlar ve iklimler senindir; mevsim senin 

Mekanın fırçasında solmayan resim senin 

Yağmur, birgün elimi ellerinde bulsaydım 

Güzellik şahikası gülümserdi yüzüme 

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım 

Tavanı çöktü aşkın; duvarlar üryan düştü 

Toplumun gündemine koyu bir isyan düştü 

İniltiler geliyor doğudan ve batıdan 

Sensizlikten bozulan dengeye ziyan düştü 

Islaklığı sanadır ahımın, efgahımın 

İçimde hicranınla tutuşuyor nağmeler 

Sendendir eskimeyen cevheri efkarımın 

Nazarın ok misali karanlıkları deler 

Bu değirmen seninle dönüyor; ahenk senin 

Renkleri birbirinden ayıran mihenk senin 

Bir hüzün ülkesine gömülüp kaldı adım 

Kapanıyor yüzüme aralanan kapılar 

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım 

Yağmur, sayrılığıma seninle derman düştü 

Beynimin merkezine ölümsüz ferman düştü 

Silindi hayalimden bütün efsunu ömrün 

Bir dönüm noktasında aklıma Rahman düştü 

Nefsinle yeniden çizilecek desenler 

Çehreler yepyeni bir degişim geçirecek 

Aydınlığa nurunla kavuşacak mahzenler 

Anneler çocuklara hep seni içirecek 

Yağmur, seninle biter susuzluğu evrenin 

Sana mü'mindir sema; sana muhtaçtır zemin 

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım 

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın 

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım 

Kardeşler arasında heyhat, su-i zan düştü 

Zedelendi sağduyu; körleşen iz'an düştü 

Şarrkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın 

İnsanlık bahçemize sensizlik hazan düştü 

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım 

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım 

Dokunduğun küçük bir nakiş da ben olsaydım 

Sana sırılsıklam bir bakiş da ben olsaydım 

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım 

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım 

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım 

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım 

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım 

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım 

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım 

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım 

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın 

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım

Nurullah Genç

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Atilla İlhan Yağmur Kaçağı Kendi Sesinden Sesli Şiir Dinle

Atilla İlhan - Yağmur Kaçağı - Kendi Sesinden - Sesli Şiir Dinle

Atilla İlhan - Yağmur Kaçağı

Kendi Sesinden

Sesli Şiir Dinle

YAĞMUR KAÇAĞI

Elimden tut yoksa düşeceğim

yoksa bir bir yıldızlar düşecek

eğer şairsem beni tanırsan

yağmurdan korktuğumu bilirsen

gözlerim aklına gelirse

elimden tut yoksa düşeceğim

yağmur beni  götürecek yoksa beni

Geceleri bir çarpıntı duyarsan

telâş telâş yağmurdan kaçıyorum

Sarayburnu'ndan geçiyorum

akşamsa  eylül'se ıslanmışsam

beni görsen belki anlayamazsın

içlenir gizli gizli ağlarsın

eğer ben yalnızsam yanılmışsam

elimden tut yoksa düşeceğim

yağmur beni götürecek yoksa beni

Attila İLHAN

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Cahit Sıtkı Tarancı Haydi Abbas Ceyhun Yılmazın Sesinden Sesli Şiir Dinle

Cahit Sıtkı Tarancı - Haydi Abbas - Ceyhun Yılmaz'ın Sesinden Sesli Şiir Dinle

Cahit Sıtkı Tarancı - Haydi Abbas

Ceyhun Yılmaz'ın Sesinden

Sesli Şiir Dinle

Haydi Abbas, vakit tamam;

Akşam diyordun işte oldu akşam.

Kur bakalım çilingir soframızı;

Dinsin artık bu kalb ağrısı.

Şu ağacın gölgesinde olsun;

Tam kenarında havuzun.

Aya haber sal çıksın bu gece;

Görünsün şöyle gönlümce.

Bas kırbacı sihirli seccadeye,

Göster hükmettiğini mesafeye

Ve zamana.

Katıp tozu dumana,

Var git,

Böyle ferman etti Cahit,

Al getir ilk sevgiliyi Beşiktaş'tan;

Yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan.   

Cahit Sıtkı Tarancı

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Ömer Lütfi Mete Gülce Serdar Tuncerin Sesinden Sesli Şiir Dinle

Ömer Lütfi Mete - Gülce - Serdar Tuncer'in Sesinden Sesli Şiir Dinle

Ömer Lütfi Mete - Gülce

Serdar Tuncer'in Sesinden

Sesli Şiir Dinle

Gülce

Uçurumun kenarındayım Hızır 

Ulu dilber kalesinin burcunda 

Muhteşem belaya nazır 

Topuklarım boşluğun avcunda 

Derin yar adımı çağırır 

Dikildim parmaklarımın ucunda 

Bir gamzelik rüzgâr yetecek 

Ha itti beni, ha itecek 

Uçurumun kenarındayım Hızır 

Civan hazır 

Divan hazır 

Ferman hazır 

Kurban hazır 

Uçurumun kenarındayım Hızır 

Güzelliğin zulme çaldığı sınır 

Başım döner, beynim bulanır 

El etmez 

Gel etmez 

Gülce'm uzaktan dolanır 

Uçurumun kenarındayım Hızır 

Gülce bir davet 

Mecaz değil 

Maraz değil 

Gülce bir afet 

Peri değil 

Huri değil 

Gülce beyaz sihir 

Gülce ölümcül naz 

Buram buram zehir 

Yar yüzünde infaz 

Bir gamzelik rüzgâr yetecek 

Ha itti beni, ha itecek 

Güzelliğin zulme çaldığı sınır 

Uçurumun kenarındayım Hızır 

Ben fakir 

En hakir 

Bin taksir 

Ateşten 

Kalleşten 

Mızrakla gürzden 

Dabbetülarz'dan 

Deccal’dan, yedi düvelden 

Korku nedir bilmeyen ben 

Tir tir titriyorum Gülce’den 

Ödüm patlıyor Gülce’ye bakmaktan 

Nutkum tutuluyor, ürperiyorum 

Saniyeler gözlerimde birer can 

Her saniyede bir can veriyorum 

1981

Ömer Lütfi Mete

Sesli Şiir Vakti

İncele !

Mevlana Etme Kenan Işıkın Sesinden Sesli Şiir Dinle

Mevlana - Etme - Kenan Işık'ın Sesinden - Sesli Şiir Dinle

Mevlana Celaleddin Rumi - Etme

Kenan Işık'ın Sesinden

Sesli Şiir Dinle

Mevlana Celaleddin Rumi - Etme

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun, etme.

Başka bir yar, başka bir dosta meylediyorsun, etme.

Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı?

Hangi hasta gönüllüyü kastediyorsun, etme.

Çalma bizi, bizden bizi, gitme o ellere doğru.

Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun, etme.

Ey ay, felek harab olmuş, altüst olmuş senin için...

Bizi öyle harab, öyle altüst ediyorsun, etme.

Ey, makamı var ve yokun üzerinde olan kişi,

Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun, etme.

Sen yüz çevirecek olsan, ay kapkara olur gamdan.

Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun, etme.

Bizim dudağımız kurur sen kuruyacak olsan.

Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun, etme.

Aşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer;

Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun, etme.

Ey, cennetin cehennemin elinde oldugu kişi,

Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun, etme.

Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize,

O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun, etme.

Bizi sevindiriyorsun, huzurumuz kaçar öyle.

Huzurumu bozuyorsun, sen mahvediyorsun, etme.

Harama bulaşan gözüm, güzelliğinin hırsızı.

Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun, etme.

İsyan et ey arkadaşım, söz söyleyecek an değil.

Aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun, etme

Mevlana Celaleddin Rumi

Bu Şiiri Yılmaz Erdoğan'ın Sesinden Dinlemek İçin Tıklayın

Bir Mum Diğer Bir Mumu Tutuşturmakla Işığından Bir Şey Kaybetmez.

Mevlana Celaleddin Rumi

Sesli Şiir Vakti

İncele !